|start|nu|wijk|top 5|internet|agenda|kunst|idee|specials|column|vind|
HAGAZ!NE
Special
Opnamen 'Het'
Een project van de NFTA
Parkview Café - Amsterdam
12 maart 2005

Mijn ultieme wens is filmscenario’s schrijven die ook werkelijk in productie genomen worden. Als basis hiervoor zouden mijn columns kunnen dienen; natuurlijk niet allemaal. Ook mijn werkzame leven – achttien jobs bij dertien werkgevers (!) – levert een bijna onuitputtelijke bron voor soaps. In een poging deze wens in vervulling te laten gaan, moet ik mij vertrouwd maken met de wereld van televisie en film. Ik schreef mij in op de website figurantenwinkel.nl

ook deze mannen maken deel uit van de figuranten en moeten wachten; het lot van figuranten
Zij roept mij steevast op als iemand die ik niet ben. Zo komt ook de vraag voor figuranten langs van de NFTA, de Nederlandse Film en Televisie Academie, in Amsterdam. Deze club boeit mij vanwege haar disciplines film en televisie! Ik reageer daarom op hun oproep voor vier vrouwen, dat ik niet tot die doelgroep behoor en verwijs haar naar de site. Je weet tenslotte nooit. 

Noortje Wilschut antwoordt dat zij voor het project ‘Het’ nog wel een oudere heer (!) zoekt en of ik daar aan mee wil werken. Het betaalt overigens niet, voegt zij eraan toe. 

De cameralocatie binnen met het raam waardoor gefilmd wordt
Tevoren krijg ik het scenario toegezonden omdat ik wel wil weten wat mijn figurantenrol inhoudt. En dat is maar goed ook, want ‘Het’ gaat in feite over de (eerste?) seksuele daad van een scholier bij een prostituee. Ik sta voor twee scènes gepland als figurant. Een scène wandel ik voorbij het raam van het Café Park Engels en de tweede scène, je raadt het al, gedraag ik mij als hoerenloper. Om nu mijn entree in de filmwereld te maken als hoerenloper, lijkt mij niet echt aantrekkelijk. Dat laat ik Noortje dan ook weten. Maar als passant van een café, daar ga ik voor.
de vrouwen worden geschminckt, de mannengezichten verdwijnen onder de hoed
Zo ben ik op zaterdag 12 maart 2005 gewenst aanwezig bij de filmopnamen van ‘Het’. De locatie waar ik mij meld is Oosterpark nummer 11, Café Parkview! Het is tien uur ’s ochtends en de bar is al goed bezet. De gasten zijn uitgelaten vanwege de filmopnames die in de ruimte ernaast plaats hebben. 
ook 's ochtends al is de bar goed bezet met stamgasten
De scène waarin ik meespeel speelt buiten en het moet geregend hebben. Dat is geen enkel probleem omdat het werkelijk regent en het guur en koud is. 
hoofdrolspeler David rust even uit terwijl hij een tosti eet
Na heel veel keren: ‘Stilte opname!’ en gegiebel door de stamgasten, zijn wij aan de beurt. Studenten in oranje hesjes regelen bij elke opname het verkeer van voetgangers en fietsers op het kruispunt waaraan het café ligt. 
in de verste staan de vrouwen te kleumen van de kou
We moeten ons in de maat en in formatie marcheren. Vier mannen in lange regenjassen met de hand aan de gleufhoed en vier vrouwen uiterst luchtig in blauwwit gekleed met dezelfde kleuren paraplu, vervullen in mijn scène de hoofdrol. 
we moeten p gelijke afstand van elkaar in de maat marcheren
De opnameleider stelt ons op gelijke afstand van elkaar op. Op zijn teken zetten wij ons in beweging. 'Een, twee, drie, vier en … rechts, links, rechts, links'. De vrouwen komen op dezelfde uiterst trage maat op ons af lopen. 'Rechts, links, rechts, links'. Voorbijgangers en fietsers worden staande gehouden. Ook oversteken mag nu van de opnameleider niet. De minimale kleding van de vrouwen - een kort rokje en een witte blouse - doet hen tot op het bot verkleumen. Wat zullen zij het koud hebben. Zelfs mét regenjas aan en hoed op krijgen de mannen het na de tiende keer ijzig koud. Binnen in het café volgen de vroege stamgasten met veel humor het gebeuren. Na elke opname applaudisseren zij. Na de zoveelste ‘release’ zie ik één van de dames zelfs klappertandend en bibberend voorbij komen. Ben benieuwd of dat overkomt op film. 
de vrouwen zijn identiek gekleed
‘Waarom zijn de vrouwen hetzelfde gekleed?’, vraag ik aan Noortje die mij uitstekend verzorgt. ‘Het’ wordt een gestileerde film, is haar antwoord. Anne van Melick die het scenario schreef, weet iets meer te vertellen. ‘Het’ is gestileerd omdat het niet normaal is wat we doen. Lopen is zo normaal. Door de vrouwen hetzelfde aan te kleden en de mannen ook, krijgt het lopen iets bijzonders. Helemaal als ze in de maat lopen en op gelijke afstand van elkaar. Dat geeft iets surrealistisch. Opeens is lopen niet meer normaal.’ Dat is ook de opzet van regisseur Joris van den Berg

Daar ben ik het helemaal mee eens als ik vroeg in de middag in de regen de set weer verlaat, maar niet nadat ik met productieleider Bouke van der Veer heb afgestemd dit uiteraard op Hagaz!ne te mogen plaatsen.

Suc6 daar allemaal en tot de première!

Niek

|start|nu|wijk|top 5|internet|agenda|kunst|idee|specials|column|vind|

Kritisch Haags, kunst, uitgaan, internet ...
Hagaz!ne: altijd wat nieuws!

gratis bijblijven?

start Hagazine